Een kind op de wereld zetten is een levensveranderende gebeurtenis, dat is een feit. Een ingrijpende gebeurtenis. Voor moeder en partner; maar niet te onderschatten: ook voor grootouders en mogelijk voor andere dichte familie en naasten. En dit allemaal is misschien het meest ingrijpend bij een eerste kind.

Soms is dit een volledig positieve ervaring, voor alle betrokkenen, en dan wordt er gesproken over een roze wolk. Een zwangerschap die vlekkeloos verloopt. Een wolk van een baby die geluk en voldoening met zich meebrengt. Een jonge moeder die fysiek snel herstelt. Een koppel dat zich meteen thuis voelt in de nieuwe rol en snel zijn draai vindt. De verzorging van de baby gaat vanzelf. En het gezin geniet volop van deze mooie periode. Dit kan allemaal.

Soms is dit, jammer genoeg, een volledig negatieve ervaring en moeten ouders en baby vanaf dag één externe ondersteuning, begeleiding en zorg krijgen.

En soms – vaak – valt het ertussen. Een roze-grijze wolk en alles daartussen. Ook al is er een gezonde en gewenste baby op de wereld gekomen na een volkomen normale zwangerschap en bevalling. Ook al volgt men prenatale lessen, leest men boeken rond zwangerschap en “ouder worden” en denkt men er zich bewust van te zijn dat het toch niet altijd zo “roze-achtig” gaat zijn, toch komt het allemaal niet bewust binnen. Toch beseft men niet dat een levensveranderende gebeurtenis vaker wel dan niet met een hele aanpassingsperiode komt, net omdat ze zo groot en ingrijpend kunnen zijn.

Een zwangerschap is geen ziekte, maar ook geen vanzelfsprekenheid. Al de lichamelijke veranderingen kunnen een vrouw behoorlijk uit haar evenwicht brengen. Een zwangerschap kan evengoed de partner of het koppel zijn balans kwijt doen raken.

Hiervoor is er zwangerschaps- of prenatale begeleiding.

Bij een bevalling spelen zo veel factoren een rol, dat zelfs een medisch goed verlopen bevalling voor de moeder en/of partner moeilijk te verwerken kan blijken. Bevallingsbespreking kan hiervoor een opluchting zijn.

En opeens ouder zijn verloopt ook niet altijd zo natuurlijk en spontaan zoals men denkt. Het wordt wel eens gezegd dat “bij de geboorte van een baby er ook een moeder geboren wordt”. Dat zal waar zijn, maar de geboorte van de moeder of de vader kan ook een (lang) proces zijn. En dát omdat in onze tijd en maatschappij moeder of vader worden een volledige verbouwing is van iemands identiteit. Alles van relaties, werk, hobby’s en noden zoals slapen, eten, sporten en vrijen moeten een nieuwe plek krijgen. En terwijl de natuur ervoor gezorgd heeft door lichamelijke en biologische processen dat we spontaan voor onze kinderen willen zorgen, werkt maatschappelijke evolutie dit wat tegen.
Deze verbouwing van de identiteit zorgt dus voor een vaak moeilijke aanpassing aan deze levensveranderende gebeurtenis en aan de nieuwe rol. Het goede nieuws is dat dit geen ziekte is (hoewel het soms richting een ziekte kan gaan) en postpartumbegeleiding kan je helpen in je zoektocht naar een nieuwe identiteit.

Hoewel misschien minder ingrijpend, de identiteit van een grootouder wordt ook aangeraakt met de geboorte van een (eerste) kleinkind. En door deze veranderingen, kan ook de relatie tussen ouders en grootouders een flinke klap in het gezicht krijgen.

Elke persoon die moeilijkheden ervaart met de komst van een nieuw kind in de familie kan baat hebben om hierover met iemand in gesprek te gaan.

Geef een seintje en we bekijken samen wat er aan de hand is.